I have moved to www.florisbarthel.nl. Hope to see you there!

All the best,
Floris

Het duurde niet lang voordat ik me daar tegen wist te verzetten. Mijn passie voor nieuwe uitdagingen nam hier het voortouw. Nog geen week later ging mijn brief dan ook over de server. Ik wilde NORE worden.

Nu drie kwart jaar in functie heb ik er geen moment spijt van gehad. Natuurlijk ging het niet altijd goed. Soms ging het zelfs gewoon slecht. Als local officer heb je het soms zwaar. Een outgoing die zijn stage annuleert, de zoveelste afdeling die nee zegt en ga zo maar door. Als NORE ben je constant in de weer voor je werkgroep. Als een LORE het zwaar heeft dan heb jij het zwaar. De ideale NORE is zich overal altijd van bewust. Ervaring leert dat ik hier soms best moeite mee had, maar in de loop van de tijd merk je dat dingen steeds beter gaan lopen. Elke ervaring, goed of slecht, had zo zijn eigen leermomenten. Spijt, dat heb ik nooit gehad.

IFMSA-NL groeit als kool. Het aantal stages schiet de lucht in, ons budget is in drie jaar tijd meer dan verdubbeld, het aantal mails over de servers bereikt nooit eerder bereikte hoogtes. Ga zelf maar na wat voor een impact je wel niet hebt als bestuurslid!

Keep SCOREing IFMSA’s finest! Denk je na over het NORE-schap, laat deze kans je dan vooral niet voorbij gaan.

SCORE-luv,
Floris

De structuur van ANEMF is zo ingrijpend verschillend met dat van IFMSA internationaal (en daarmee IFMSA-NL) dat ze niet met werkgroepen werken. SCOPH, SCORP en SCORA worden ondervangen onder een soort algemene ‘global health en solidariteit’ werkgroep. SCOPE en SCORE zijn samengevoegd tot een algemene ‘exchange’ werkgroep.

ANEMF is met name op medisch onderwijs erg actief. Ze alliëren zich met een grote studenten fractie, FAGE (Fédération des Associations Générales Etudiantes, federatie van algemene studentenverenigingen). Via verschillende overheidsorganen heeft FAGE inspraak op het beleid van het ministerie van hoger onderwijs. ANEMF heeft hier weer invloed op doordat leden zitting nemen op de verscheidene lokale kandidatenlijsten.

Ook op het terrein van volksgezondheidszorg is ANEMF politiek actief. In samenwerking met landelijke co-raden en vakbonden van artsen en specialisten oefenen ze invloed uit op het ministerie van volksgezondheid. Naast voorspraak op zaken vallend onder wereldgezondheidszorg en solidariteit is ANEMF ook lobbyist als het gaat om demografie in de zorg. In samenwerking met bovengenoemde organisaties brengen zij adviezen uit over de landelijke verdeling van zowel artsen, specialisten als geneeskundestudenten.

Wat betreft het programma wisselde ik een beetje tussen de exchange sessies, medisch onderwijs sessies en de plenaire sessies. In de exchange sessies werden trainingen gegeven over onder andere de ifmsa.net database, het sociale programma en culturele diversiteit. Bij de medisch onderwijs sessies werden onder andere discussies gehouden over de medische curricula in verschillende landen en over de demografie van artsen, specialisten en geneeskundestudenten. Tijdens de plenaire sessies werden debatten gehouden over lopende zaken, discussies over de studentenraad verkiezingen en presentaties over internationale betrekkingen zoals bijv. de March Meeting.

Als alle sessies voorbij waren werd het echt een kippenhok. De fransen zijn knettergek (in positieve zin)! De eerste avond aten we met z’n allen samen in een gymzaal. Al snel veranderde het diner echter in een groots voedsel gevecht! Mosselen en halve kippen vlogen door de ruimte. Rond middernacht leunden de eersten al kotsend tegen de muur. Aan het einde van de avond waren meerdere stoelen en tafels het grofvuil haast niet eens meer waardig.

De laatste avond was de zogenaamde “dirty night”. Stel je een bende Fransen voor in kots en pies bestendige kleding. Denk aan hiervoor speciaal gemaakte pakken, vuilniszakken, kaplaarzen, enzovoort. Opmerkelijk was de manier waarop de delegatie uit Amiens elkaar groette:  ze kijken elkaar eens goed aan, en spugen elkaar vervolgens om de beurt in het gezicht. Met uitzondering van een dronken gast die al pissend mensen achterna rende viel het me allemaal nog best mee. Er vloog hier en daar wat alcohol door de ruimte maar daar was iedereen toch speciaal voor gekleed. Rond een uurtje of één waren er niet veel mensen meer over. Een deel lag al braaf te slapen en van iemand kreeg ik te horen dat er altijd mensen zijn die specifiek de laatste avond ontwijken en daarvoor in de plaats de stad in gaan.

Al met al heb ik een geweldig weekend gehad! Ik heb mogen ervaren waarmee een politiek actieve organisatie als ANEMF zich bezig houdt en wat hen drijft. Ik heb de sfeer mogen proeven op de losbandige sociale aangelegenheden rondom de bijeenkomst. Kortom, ik raad ieder dit aan! Mocht je ooit de kans hebben, bezoek eens een nationale bijeenkomst van een van onze zusjes!

Wisten-jullie-dat…

- ANEMF maar liefst (minstens?) 15 sponsoren in het bedrijfsleven heeft? Waarvan de grootse (MacSF, verzekeringsmaatschappij) nu inmiddels al 10 jaar?

- De ANEMF begroting bijna 270.000 euro bedraagt? En dat bijna 160.000 euro van deze sponsoren komt?

- Ze niet voor niets een speciaal mannetje hiervoor in het bestuur hebben zitten, inclusief assistent (die waarschijnlijk volgend jaar de taak over neemt)?

- Dit mannetje altijd in pak loopt? Ook op deze meeting?

- Ook verschillende sponsoren op deze meeting aanwezig waren? En praatjes maakten met de studenten?

- Een deel van het ANEMF bestuur heeft een Blackberry op kosten van de vereniging… zowel telefoon- als belkosten? (de post is 10.000 euro op de begroting!!!)

- IFMSA-NL toch eigenlijk veel stoerder is dan ANEMF

- ANEMF dan wel coole dingen heeft, maar sommige dingen voor ons best raar gaan?

- Kandidaatstellingen zonder brief of presentatie gaan, maar een geïmproviseerd praatje zijn?

- Het daarom niet gek is dat er van de 26 bestuursfuncties inmiddels 6 mensen zijn “gestopt”? (ondanks gratis Blackberry!)

- Er in het verleden tijdens de plenaries iemand is opgebeld om een op dat moment nog niet ingevulde functie op te vullen? Zij/zij telefonisch is gevraagd of ze/hij deze functie wou vervullen? Nadat gebelde telefonisch het “ja-woord” gegeven had er gestemd is… en deze persoon direct is verkozen?

Ik citeer mijzelf zoals geïnterpreteerd door mevrouw M. Bakker:

„Als je vrouwenbesnijdenis meldt als kindermishandeling, worden de ouders bestraft. Dat is niet terecht, want de ouders hebben het beste met hun dochter voor. Ik ben resoluut tegen straffen wanneer er een andere cultuur in het spel is. Met wederzijds begrip kun je volgens mij beter tot een gedragsverandering komen.”

Het is beslist niet zo dat ik tegen strafrechtelijk ingrijpen ben wanneer er een andere cultuur in het spel is. Daarmee zou ik ons land als crimineel paradijs voor buitenlanders bestempelen.

Ten aanzien van vrouwenbesnijdenis (FGM, female genital mutilation) ben ik van mening dat strafrechtelijk ingrijpen wel degelijk een rol kan spelen. Weliswaar als onderdeel van de aanpak, en secundair aan preventie. Immers, voorkomen is beter dan genezen.

Zoals Sophie Poldermans ook concludeert in haar proefschrift² valt het sterk te betwijfelen of het gevangen nemen van ouders in het belang van het kind is. Zoals geciteerd ben ik ervan overtuigd dat ouders over het algemeen het beste met hun dochters voor hebben. In mijn verweer is het belangrijk dat strafrechtelijk ingrijpen enkel onder voorwaarden plaats dient te vinden. Onconditionele gevangenisstraf na een eerste melding van het misdrijf is mijns inziens te ingrijpend.

Ik denk dat het nu aan de orde is om bij eerste gemelde gevallen de jeugd gezondheidszorg en maatschappelijk werk in te zetten, hoe verwerpelijk en mensonwaardig het misdrijf ook mag zijn. Secundaire preventie, ter voorkoming van FGM bij verdere familieleden, is bij deze groep van groter belang.

Het genoemde zal als gunstig neveneffect ook de meldplicht van FGM doen toenemen. De desbetreffende waarnemer zal immers met zijn melding niet langer het lot van de ouders van dit kind bepalen. De drempel om ook daadwerkelijk een melding te maken is hierdoor verlaagd waardoor hij een grotere rol zal spelen in het vóórkomen van nieuwe gevallen.

Het strenger bestraffen van eerste meldingen zou wat mij betreft in de loop van de tijd langzaam kunnen worden ingevoerd. Echter nu is Nederland toe aan een beleid gericht op preventie, waarnaast strafrechtelijk ingrijpen langzaam kan worden ingevoerd. De ideale eindsituatie is een goede balans tussen beide, waarin duidelijk aan de orde komt wat in Nederland de normen en waarden zijn!

1 Maartje Bakker, “Artsen in spe: vrouwenbesnijdenis melden als kindermishandeling”, Link

2 Sophie Poldermans, “Combating Female Genital Mutilation in Europe, A Comparative Analysis of Legislative and Preventative Tools in the Netherlands, France, the United Kingdom and Austria”, Link

De deelnemers werden zich onder andere bewustgemaakt van hun keuzevrijheid en hun onafhankelijkheid hierin. Ook werden zij uitgedaagd na te denken over waarden die voor hen belangrijk waren en met anderen hierover in discussie te gaan.

De dag is door het gros van de deelnemers als zeer geslaagd ervaren. Zoals verwoord door Frank Wolters, 5^e jaars geneeskunde student: “Het was zeer boeiend om dit mee te mogen maken. Ik zou het voor geen mogelijkheid hebben willen missen.”.

What strikes me that the word evolution is limited to biology. Technology and science have been the focus of mankind for the past so many years, and it is changing by the day. Yet when looking for a way to describe this process, I am without words.

Both biological evolution and “science evolution” have led to something even bigger. The “evolution of society”, again, without a word to describe it. Simply said, we are constantly adjusting and adapting to incorporate technology and science into our lives.

This adaptation demands a lot of flexibility out of us. Nearly every day we are confronted with new technology, with new science. Because of this the gap between generations is growing larger and larger. Can you even imagine what life would be like if you were born just ten years earlier? This growing gap indicates the difference between biological and “science” evolution. It tells us that science at this point in time is evolving quicker than we as humans are.

We are constantly trying to imagine our futures. A nice example of this is the movie “2001: A Space Odyssey” from 1968, though any old science fiction movie would do. Is the world today anything like it is in the movie? Imagination is good, but can you really ever know what is going to happen next?

We need to accept the fact that we cannot predict or understand what is going to happen tomorrow. The world in my opinion needs all people whether young or old, Christian or Muslim, black or white to open their mind and welcome this change, welcome “new” to their vision, to their life. Only in this way we can truly evolve and rid ourselves of that dreaded generation gap. The famous phrase “survival of the fittest” is slowly turning into the “survival of the most flexible”.

One of the stands at the market really got my attention. There was a stand with two blacksmiths seeking cover inside an army-green sort of tent that was open on one side. One of the blacksmiths was wielding metal into tiny ring or ornament shapes using a charcoal fire. The other blacksmith was sitting a bit more to the back of the tent, using various simple metal instruments to decorate the newly weld shapes.

Now here we are, 2009, blacksmiths selling their wares on the street. Isn’t it ironic? Yet somehow I envy their lives. It just seems so simple, so elegant. These days wherever you go you are confronted by expectations. You are confronted by choices that lead to expectations. People judge you based on the choices that you make, and even worse, you judge yourself.

Imagine you are at a supermarket, and you have to pick a brand of peanut butter between the twenty or so to chose from. Carefully going over all the labels you find yourself still unable to make a decision: they all seem the same or at least very similar. After ten minutes of pondering you decide to take the one that judging from the picture must be the best one.

Yet you come home, start eating, and find out it’s far not as good as you had expected. Suddenly disappointment takes over, and you lose the motivation to keep eating. What about those other nineteen brands of PB? Could there have been a better choice?

For many people the endless choices in life lead to endless expectations. Expectations so fragile that even the smallest dent will cause everything to collapse. This is the reason I envy the blacksmith above. With such a simple profession, how can you really lose? It is only through having nothing that you can feel what it is like to have everything.

Mark could go on and on about how much he hated the German people, or rather, how he despised them to the point where all he could do was laugh at them. As a matter of fact I would not be surprised if Mark could not even touch a German without feeling hate and despise.

In arguing with him he went to great lengths to prove his point. For example he was disgusted by the way the German women dress and behave. He described it as needlessly aggressive and provoking, comparing them to whores on the street. He continued on giving various examples of women provokingly lifting their skirts, rolling their eyes or looking away in contempt.

Neither did he hesitate to claim German people in general to be cold-hearted, unfriendly, and always in a hurry. He explained that making eye contact with strangers is considered a sin, and smiling at them even worse. It generally offended him that his generosity and kindness toward strangers and friends alike was hardly ever taken well. He gave examples of being there for his friends when they needed him but not being treated in the same way in a similar situation.

In my discussions with him I’ve come to realize one of my biggest joys in traveling. No, I’m not talking about the freedom in choosing where you want to go, when you want to go. Yes, that is a big plus but there is something bigger in my eyes. What I am talking about is the fact that you lose all shame to talk to strangers. After all, you *need* to do what you can in order to survive in an unknown place. When you don’t know where you are, you ask for directions. When you are excited about something, you talk about it. At the end of the day, you discuss your adventures with random fellow travelers.

Yet why is it that many people don’t feel this freedom in their daily lives? Why is it that many people stare blankly at a gap of nothingness while sitting in the public transport, waiting to arrive at their destination? In my opinion this has nothing to do with Germans, but is a general behavior nested deeply into human cultures. A trait that was once acquired and has slowly evolved over time.

The fact is that in the world we live in now people no longer *need* each other to survive. We can read the paper, listen to the radio, watch television or search the Internet. We carry around MP3-players and digital phones that can pretty much do anything except make a cup of coffee. The actual need for human interaction is replaced by artificial stimuli.

The question is how this change is affecting our lives. Statistics show that depressions are becoming more and more common. Could there be a link? Could the lack of human interaction be an indication for depression? Never did I say that change is bad, because it is not. Change is what moves and drives us. What I am saying is that I feel society is changing in a wrong direction. Culture and tradition are being replaced by unworthy artificial replacements. Is the result truly satisfactory?